احساس تنهايي مديران زن بر اساس الگوهاي ارتباطي زوجين و وابستگي بين فردي با نقش ميانجي تعادل بين كار و زندگي

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني احساس تنهايي مديران زن بر اساس الگوهاي ارتباطي زوجين و وابستگي بين فردي با نقش ميانجي تعادل بين كار و زندگي صورت پذيرفت.  نمونه‌اي مشتمل بر 300 نفر از مديران زن شاغل در سازمان برنامه و بودجه در شهر تهران به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسش‌نامه الگوهاي ارتباطي زوجين، پرسش‌نامه وابستگي بين فردي، پرسش‌نامه تعادل بين كار و زندگي و پرسش‌نامه احساس تنهايي بود. براي تجزيه و تحليل آماري داده‌ها به تناسب از آزمون معادلات ساختاري، همبستگي پيرسون استفاده شد. بر اساس يافته‌هاي اين پژوهش ، الگوهاي ارتباطي زوجين و وابستگي بين فردي به شكل معناداري احساس تنهايي مديران زن را پيش‌بيني مي‌كنند (P 0/001). نتايج به دست آمده نشان مي‌دهد بين الگوي ارتباطي و وابستگي بين فردي با احساس تنهايي با واسطه‌گري تعادل بين كار و زندگي رابطه وجود دارد.  وضعيت متغيرهاي مورد بررسي براساس شاخص ميانگين به ترتيب الگوهاي ارتباطي (4.37)، تعادل كار و زندگي(3.14)، وابستگي بين فردي(2.678) و احساس تنهايي(2.65) به‌دست آمده است.