تغييرات سطح سرمي فيتوئين-آ و شاخص مقاومت به انسولين پس از تمرينات تناوبي شديد در زنانِ چاق

زمينه و هدف: فيتوئين-آ سايتوكاين مترشحه از كبد است كه با بروز بيماري‌‌هاي مرتبط با چاقي نظير مقاومت به انسولين و ديابت نوع دو ارتباط دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر تمرين تناوبي شديد بر سطح سرمي فيتوئينآ، انسولين، گلوكز ناشتا و مقاومت به انسولين در زنان جوان چاق بود. روش تحقيق: تعداد 20 زن چاق به‌طور تصادفي به دو گروه تجربي (ميانگين سني 32/5±4/14 سال و شاخص توده بدني 33/18±6/12 كيلوگرم/مترمربع) و كنترل (ميانگين سني 35/45±2/33 سال و شاخص توده بدني 31/58±1/65 كيلوگرم/مترمربع) تقسيم شدند. آزمودني‌‌ها در گروه تجربي در 8 هفته تمرين تناوبي شديد شامل يك دقيقه تناوب دويدن با شدت 90 درصد حداكثر ضربان قلب با 1 دقيقه تناوب استراحت دويدن با شدت 6050 درصد حداكثر ضربان قلب، 20  دقيقه در هر جلسه، 3 جلسه در هفته شركت كردند. اندازه‌‌گيري شاخص‌‌هاي خوني و تركيب بدني مورد بررسي، قبل و بعد از اجراي پروتكل تمريني انجام گرفت. تجزيه‌وتحليل داده‌‌ها به كمك آزمون تحليل كوواريانس و آزمون t  زوجي در سطح معني داري ۰/۰5p انجام شد. يافته‌‌ها: بر اساس آزمون تحليل كوواريانس، تغييرات سطوح سرمي فيتوئين آ (0/04=p)، انسولين (0/03=p)، وزن (001/0=p)، شاخص توده بدني (005/0=p)، درصد چربي (0/0001=p) و محيط كمر (0/002=p) در گروه تمرين نسبت به گروه كنترل كاهش معني داري داشت.  نتيجه گيري: به نظر مي‌‌رسد كاهش سطوح فيتوئينآ پس از تمرينات تناوبي شديد، در بهبود مقاومت به انسولين در زنان جوان چاق نقش ندارد.