مقايسه عملكرد كودكان مبتلا به اختلال زباني رشدي، كودكان مبتلا به اوتيسم با عملكرد بالا و كودكان طبيعي در مهارت هاي نظريه ذهن و زبان

سابقه و هدف: نظريه ذهن (TOM) يك توانايي شناختي براي درك باورها، عواطف و خواسته‌هاي خود و ديگران است كه تكامل آن به رشد مناسب ديگر مهارت‌هاي شناختي از جمله زبان نسبت داده مي‌شود. هدف از مطالعه حاضر مقايسه عملكردهاي زباني دستوري و واژگاني و مهارت‌هاي TOM دو گروه كودكان مبتلا به اوتيسم با عملكرد بالا (HFA) و اختلال زباني تكاملي (DLD) با كودكان طبيعي و بررسي ارتباط بين مهارت‌هاي زباني و TOM است. مواد و روش‌ها: آزمودني‌هاي اين مطالعه مقطعي، 50 كودك 116 ساله فارسي زبان در سه گروه مبتلا به DLD (14n=) ، مبتلا به HFA (11n=) و طبيعي (25n=) بودند. مهارت‌هاي زباني آزمودني‌ها با شاخص‌هاي واژگاني و نحوي حاصل از تحليل نمونه گفتار روايتي و آزمون تصويري بيان دستور فارسي (PEGT) و مهارت‌هاي TOM از طريق آزمون نظريه ذهن فارسي ارزيابي شدند. نتايج با نرم‌افزار 22 SPSS و آزمون هاي آماري ANOVA و همبستگي پيرسون و يا معادل‌هاي ناپارامتريك آن‌ها، آزمون كروسكال واليس و اسپيرمن تحليل شدند. يافته‌ها: اگرچه در عمده شاخص‌هاي نحوي و واژگاني و مهارت‌هاي TOM بين كودكان مبتلا به DLD با HFA تفاوت معنادار وجود نداشت(P 0/05) اما عملكرد هر دو گروه به‌طور معنادار ضعيف‌تر از كودكان طبيعي بود(P 0/05 ). همبستگي ميان امتياز كلي آزمون نظريه ذهن با نمرات PEGT در تمام گروه‌ها معنادار بود(P 0/05). استنتاج: بر اساس مطالعه حاضر مهارتهاي نظريه ذهن در كودكان مبتلا به DLD و HFA ضعيف‌تر از همتايان سني است كه مي‌تواند متاثر از نقايص زباني آن‌ها باشد.