رابطه ويژگي‌هاي شخصيتي با كيفيت خواب، خواب‌آلودگي روزانه و كيفيت زندگي دانشجويان

سابقه و هدف: كيفيت پايين خواب و خواب‌آلودگي بيش‌ازحد روزانه از عوامل مهمي هستند كه سلامت و كيفيت زندگي را مختل مي‌كنند. ازلحاظ نظري عوامل شخصيتي، زمينه‌اي زيست‌شناختي و رفتاري را فراهم مي‌كنند كه مي‌تواند روند خواب و كيفيت زندگي را تحت تأثير قرار دهد. هدف اين مطالعه ارائه وضعيت كيفيت خواب، خواب‌آلودگي بيش‌ازحد روزانه و كيفيت زندگي دانشجويان و نيز تعيين رابطه بين اين عوامل و عوامل شخصيتي است. مواد و روش‌ها: اين مطالعه‌ مقطعي و توصيفيتحليلي، در ميان دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي مازندران به‌صورت نمونه‌گيري در دسترس در سال تحصيلي 1399-1398 انجام شد. اطلاعات با استفاده از يك پرسشنامه دموگرافيك و پرسشنامه‌هاي خواب‌آلودگي اپورث، كيفيت خواب PSQI، كيفيت زندگي SF12، ويژگي‌هاي شخصيت NEOFFI جمع‌آوري شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار 24 SPSS تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌ها: تعداد 403 دانشجو با ميانگين سني 22.83 سال (انحراف معيار 2.81)، شامل 70.97درصد مؤنث در مطالعه شركت كردند. 120 نفر(29.77 درصد) خواب‌آلودگي روزانه، 64.52درصد كيفيت خواب ضعيف و 56.33درصد كيفيت زندگي ضعيف و متوسط داشتند. كيفيت زندگي خوب وكيفيت خواب بهتر با عوامل شخصيتي برونگرايي، موافق‌بودن و مسئوليت‌پذيري ارتباط داشت (0.05 P). عامل روان‌رنجوري نيز با كيفيت خواب ضعيف و كيفيت زندگي پايين رابطه معني‌داري داشت (0.05 P). افزايش سن، كاهش كيفيت زندگي و برونگرايي با احتمال كاهش كيفيت خواب همراه بود (0.05 P). ويژگي مسئوليت‌پذيري و روان‌رنجوري با خواب‌آلودگي روزانه در ارتباط بود (0.05 P). استنتاج: كيفيت خواب ضعيف و خواب‌آلودگي روزانه با ويژگي روان‌رنجوري همراه هستند. با توجه به ارتباط بين ويژگي‌هاي شخصيتي با كيفيت خواب و تأثير روي كيفيت زندگي، غربالگري مشكلات خواب در دانشجويان ضروري به نظر مي‌رسد.