تحليل اهميّت معيارهاي مؤثر در فرايند انتقال فناوري در مكانيزاسيون كشاورزي

انتخاب فناوري مناسب يكي از اثرگذارترين عوامل ساختاري در حوزه‌ي مكانيزاسيون كشاورزي است. با توجه به مشكلات مكانيزاسيون و وجود شكاف ميان دانش فني و كاربردي در توليد فناوري هاي نوين در كشور نسبت به كشورهاي پيشرو و مشكلات و موانع ساختاري در تجاري سازي و انبوه سازي يافته هاي علمي و همچنين ضرورت كلان نگري و برنامه ريزي جامع براي توسعه‌ متوازن مكانيزاسيون كشور، توجه به انتقال فناوري به موازات تحقيق و توسعه دانش فناوري ملي امري اجتناب ناپذير است. در اين پژوهش معيارها و زيرمعيارهاي مؤثر در فرآيند انتقال فناوري در مكانيزاسيون كشاورزي شناسايي و با استفاده از روش ديمتل و تحليل شبكه اي رتبه بندي شده اند. نتايج نشان مي دهد ميزان اثرگذاري و اثرپذيري مراحل انتقال فناوري شامل انتخاب و كسب فناوري، انطباق، جذب و كاربرد فناوري و توسعه و انتشار فناوري، نسبت به يكديگر برابر است. در خصوص انتخاب و كسب فناوري نيز انتخاب تأمين كننده و انتخاب روش انتقال بيشترين شدت اثرگذاري را دارند. همچنين زيرمعيارهاي اقتصادي، سياست گذاري و اجتماعي و توسعه سرمايه انساني، ضمانت ها و سياست هاي تضمين كالا و موقعيت و اعتبار در بازار، به عنوان زيرمعيارها و معيارهاي معلول شناسايي شده اند. نتايج رتبه بندي نشان مي دهد اشتغال زايي، سازگاري با سياست ملي فناورانه و تحقيق و توسعه مؤثرترين معيارها در فرآيند انتقال فناوري در كشاورزي هستند.