تبيين الگوي مطلوب عوامل زمينه‌اي افزايش انگيزه خدمت در بخش عمومي: محركي بر بهبود محيط كسب و كار

وضعيت شاخص‌هاي محيط كسب و كار به عنوان يك موضوع بين‌المللي و زيربنايي در رشد و توسعه اقتصادي،‌ تحت تأثير عملكرد دستگاه‌هاي اجرايي بخش عمومي و آن هم در گرو كيفيت و كميت و از آن مهم‌تر انگيزه خدمتي كاركنان اين دستگاه‌ها مي‌باشد، لذا هدف از اين پژوهش تبيين الگوي مطلوب براي عوامل بستري يا زمينه‌اي مؤثر در افزايش PSM جهت بهبود محيط كسب و كار مي‌باشد. در اين پژوهش‌ بنيادي از روش كيفي و رويكرد داده بنياد استفاده شده است. شيوه و ابزار گردآوري اطلاعات، مصاحبه نيمه ساختارمند با خبرگان بوده و كاركنان بخش عمومي آذربايجان‌شرقي جامعه آماري آن را تشكيل مي‌دهد. نمونه آماري با استفاده از روش نمونه‌گيري گلوله برفي و تعيين كفايت آن با رويكرد نمونه‌گيري نظري، انتخاب شدند و تا چهلمين مصاحبه (حد اشباع) مورد مصاحبه قرار گرفتند. داده‌هاي گردآوري شده با استفاده از سه مرحله همپوش كدگذاري باز (در قالب 181 كٌد)، كدگذاري محوري (8 مفهوم يا زيرطبقه) و كدگذاري انتخابي يا گزينشي (4 طبقه يا مقوله) تحليل گشتند. براساس الگوي تبيين شده حاصل از اين پژوهش، بسترهاي قانوني (با مقوله‌هاي: تعدد و شفافيت قوانين ـ وضع و قابليت اجراي قوانين)، تكانه‌هاي اقتصادي (با مقوله‌هاي: وضعيت شاخص‌هاي اقتصادي ـ سياست‌هاي اقتصادي حاكم)، مدنيت (با مقوله‌هاي: وضعيت فرهنگي جامعه ـ وضعيت اجتماعي جامعه)، معادلات سياسي (با مقوله‌هاي: قدرت سياسي و جناحي‌گري ـ جو سياسي)، به عنوان عوامل بستري يا زمينه‌اي مؤثر در افزايش PSM براي ارتقاي شاخص‌هاي بهبود محيط كسب و كار تبيين گشتند.