يادگيري پديدار شونده در برابر يادگيري بازتوليد شده با رويكرد نشانه شناسي نوين

در اين مقاله تلاش شده است تا با وام‌گيري از رويكردهاي پديدار شناسي و نشانه‌شناسي ، مفهوم «يادگيري» از سطح ساختارهاي ايستا و تدوين شده ، به سطح ساختار هاي پويا و تكوين شونده ارتقا يابد تا نقش يادگيرنده در اين فرآيند تحولي و تعاملي نه به منزله يك گيرنده فعل پذير و بازيافت كننده يافته هاي تدوين شده بلكه به مثابه يك خلق كننده و پديدار كننده دانش و بينش خويش عمل كند. براي اين منظور ضمن چيستي و باز تعريف مفاهيم مرتبط با ياددهي يادگيري ، راهبردهاي خلاقانه يادگيري پديدار شونده يا پديداريت يادگيري در مقايسه با يادگيري بازتوليدي و يا تدوين شده ارائه مي‌شود تا از اين رهگذر امكان گشودن افقي جديد در تعليم و تربيت فراهم آيد. نتيجه اين مقايسه منجر به تغيير مباني نظري و عملي اصول و شيوه ‌هاي ياددهي يادگيري، و به تبع آن روش‌هاي ارزشيابي و بازسنجي در فرآورده هاي يادگيري خواهد شد.