زبان‌كاوي «چكامه طلايي» سيدحميري براساس نقد فرماليستي

سيدحميري ازجمله شاعران آييني سراست كه براي تبيين حقايق تاريخي، درعين‌حال كه بر خردورزي و عقلانيت تكيه دارد، از زبان احساس نيز بهره مي‌برد. او هنرمندانه، فرم را دستمايه‌ي آفرينش مفاهيم و مضامين جديد قرار مي‌دهد به‌گونه‌اي‌كه توجه شنونده را مي‌ربايد و معناي موردنظر خود را در ذهن وي تثبيت مي‌نمايد. سروده‌هاي خويش را بر «سهل ممتنع» كه سازه‌ي هنري نيرومندي‌ست، بنا مي‌نهد. نگارندگان در اين جستار برآنند تا با مطالعه‌ي كيفي و درپيش‌گرفتن روش نقد زباني، «چكامه طلايي» سيدحميري را بررسي نمايند. دستاورد تحقيق بيانگر آن است كه سيدحميري بااستفاده‌از ظرفيت موسيقايي «بحر كامل»، به وحدتِ حال و تجربه‌ي روحي نايل مي‌آيد. ضرب‌آهنگ و خوش‌نوايي اين چكامه حاصل پاره‌اي از تكرار‌هاي آوايي‌ست كه نشان از گزينش آگاهانه‌ي خالق اين اثر هنري دارد. وي با‌بهره‌گيري‌از تكرارهاي نامرئي و واژه‌هايي كه از طول موج صوتي يكسان برخوردارند، لذت صوتي و شنيداري را براي خواننده پديد مي‌آورد تا به شعر خويش تنوع و زيبايي ببخشد. سيدحميري در سطح معنايي شگفتي‌آفرين است. وي با استفاده‌از زباني كه رام دستان اوست، به‌رغم رويكرد هنرمندانه‌ي وي به هنجارگريزي و احيا و ساخت تركيبات نو، همانند ديگر شاعران آييني، روح معنا را به‌پاي تنديس فرم، قرباني نمي‌سازد.