ادعايي بزرگ، حقيقتي آشكار

اشعاري كه توسط شاعران هردوره عرضه مي‌شود به‌طور عام در قالب موضوعي از موضوعات شعري قرار مي‌گيرد. يكي از اغراض شعري «فخر» است كه از قديم تا امروز در شعر فارسي و عربي رايج بوده است. در دوره‌ي معاصر «شعر فخر» گاهي شكل جديدي به خود مي‌گيرد كه با مبالغه‌اي ويژه و رنگ و طراز جديدي عرضه مي‌شود كه شاعر را خودشيفته و شعر را در قالب مكتب نارسيسم قرار مي‌دهد. بيت سوم غزلي از حافظ در قالب هيچ موضوعي از موضوعات شعري قرار نمي‌گيرد، هرچند در نگاه نخست در قالب «شعر فخر» است. در اين پژوهش پس‌از نگاهي به «شعر فخر» در شعر بعضي از شاعران نام‌آور و تمركز بر فخريات حافظ و اشعاري كه در مقابل «فخر» است، در پي اثبات اين حقيقت هستيم كه بيت مذكور حافظ نوع ديگري‌ست و ادعايي بزرگ و ويژه است كه به‌صورت حقيقتي آشكار و باشكوه جلوه‌گر شده است كه توجه‌به درونمايه‌ي آن داراي آثار ارزنده‌اي‌ست.