منزلت معرفت قلبي در هندسه سلوك در آموزه ‌هاي حسيني

قلب قرارگاهِ شهود و مركز دريافت معارف باطني بر مدار «طهارت» به شمار مي‎رود. «قلب سليم» فارغ از ماسوي‌الله و «قلب عَقول» درون‌گراييِ برون‌نگر بوده و در هندسه سلوك وحياني از منزلت خاصي برخوردار است؛ به طوري كه كاربست بنياديني در كشف حقايق معرفتي و توليد دانش عرفاني دارد. اهميت و ضرورت تبيين منزلت قلب آنجاست كه در معارف حسيني معرفت قلبي نقش زيرساختي از مقام حدوث تا بقا در هندسه سلوك تا شهود ايفا مي‏نمايد. مسئله اصلي نوشتار حاضر اين است كه معرفت قلبي بر پايه مأثورات و برخي مكاشفات حسيني از چه منزلتي در هندسه سلوك برخوردار است؟ براي دست‌يابي به پاسخ از روش نقلي عقلي استفاده شد و دستاورد نهايي اين است كه معرفت قلبي به صورت دوسويه و ذومراتب در مقام تحقيق و تحقق سلوك داراي منزلت بنيادي است و شهود در حالت خواب و بيداري ممكن و معرفت‌زاست.