اسلوب «حصر» در قرآن و چالشهاي ترجمه پيرامون آن (مطالعه موردي سه ترجمه معاصر از آقايان فولادوند، مكارم و انصاريان)

از جمله وجوه اعجاز قرآن كريم مسئله فصاحت و بلاغت است كه در سايه‌ي علومي همچون معاني، بيان و بديع معنا مي‌يابد. يكي از موضوعات مورد پي‌جويي در علم معاني بحث »حصر « در كلام است. پژوهش حاضر به بررسي عنصر »حصر « درآيات قرآن پرداخته و ميزان توجه مترجمان قرآن به اين موضوع را به بوته نقد و بررسي گذاشته است. در اين راستا آيات چالش ‌برانگيزي كه در آن‌ها اسلوب حصر به‌كار رفته بيان شده و پس از بررسي و تحليل نوع حصر استفاده شده، ترجمه‌ي اساتيد معاصر در مورد آن، مورد نقد و واكاوي قرار گرفته است. در اين پژوهش سه ترجمه‌ي از اساتيد برجسته معاصر آقايان فولادوند، مكارم و انصاريان مورد بررسي و تحليل بوده است. پس از بررسي هر آيه و ترجمه‌هاي انجام شده، مقايسه‌اي ميان ترجمه ها صورت گرفته و بهترين ترجمه در مورد هر آيه معرفي شده است. به نظر مي‌رسد از ميان سه ترجمه مورد نظر ترجمه استاد انصاريان بيشترين دقت در مورد موضوع »حصر « را دارد.