تأثير معنويت در محيط كار بر رفتارهاي ناكارآمد حسابرس

كيفيت خدمات فراهم شده توسط حسابرسان تا حد زيادي به رفتارهاي حسابرسان در حين انجام وظايفشان بستگي دارد. بر اين اساس،  شرايط رفتار ناكارامد حسابرسي به خودي خود اتفاق نمي­افتد، بلكه حداقل تحت‌تاثير معنويت در محيط كار قرار مي ­گيرد. حسابرس در انجام وظايف حرف ه­اي خود بايد حداقل استانداردها را رعايت و به اجراي حرفه­اي اخلاقيات متوسل شود تا كيفيت حسابرسي را حفظ نمايد. بنابراين، هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير معنويت در محيط كار بر رفتارهاي ناكارامد حسابرسي و كيفيت حسابرسي است. روش پژوهش حاضر، توصيفي پيمايشي است كه به‌منظور اندازه­گيري متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه­ استفاده گرديده است. پايايي ابزار اندازه­گيري نيز به روش ضريب آلفاي كرونباخ و روايي آن نيز با تحليل عاملي تاييدي، مورد سنجش قرار گرفته است. جامعه آماري پژوهش، حسابرسان شاغل در سازمان حسابرسي و جامعه حسابداران رسمي ايران در سال 1398، بوده است كه از بين آنها طبق فرمول كوكران 137، نفر به­عنوان نمونه انتخاب گرديده است. تجزيه و تحليل داده ­هاي پژوهش با استفاده از مدل­سازي معادلات ساختاري، نشان مي ­دهد معنويت در محيط كار بر رفتارهاي ناكارامد حسابرسي تاثير منفي و بر كيفيت حسابرسي تاثير مثبت و معني داري دارد. به‌عبارتي، يك كارمند راضي كه نيازهاي معنوي او تكميل شده است، اثري در رفتارهاي ناكارامد  شركت ندارد، بلكه، در عوض گرايش دارد يك رفتار كارامدتر و بهتر از خود بروز دهند. همچنين، معنويت در محيط كار، بخشي از يكپارچگي ارزش­ هاي اخلاقي است كه عامل كنترل­ كننده محيط و بهبود كيفيت حسابرسي، است.