عوامل مؤثر بر به‌كارگيري يادگيري تركيبي در آموزش عالي

زمينه و هدف: در به كارگيري يادگيري تركيبي عوامل مختلفي تأثيرگذار هستند كه عدم توجه به هر يك از آن‌ها مي‌تواند موجب شكست اين نوع از آموزش و يادگيري شود. بنابراين پژوهش حاضر با هدف شناسايي عوامل مؤثر بر به كارگيري يادگيري تركيبي در آموزش عالي انجام شد.روش: پژوهش حاضر يك پژوهش كيفي است كه به روش فراتركيب انجام شد. جامعه آماري پژوهش را پژوهش ها و مطالعات داخلي (1390 تا 1400) و خارجي (2007 تا 2021) انجام شده در حوزه عوامل مؤثر بر به‌كارگيري يادگيري تركيبي در آموزش عالي تشكيل دادند كه با كليدواژه‌هاي مشخص و در پايگاه‌هاي اطلاعاتي داخلي و خارجي به جمع‌آوري آن‌ها پرداخته شد و جمعاً 186 مطالعه استخراج شد. از ميان اين مطالعات پس از چندين مرحله غربالگري به ترتيب براساس بررسي عنوان، چكيده و محتواي پژوهش، 28 واحد مطالعاتي انتخاب و بررسي شد. جهت تحليل داده هاي پژوهش نيز از روش تحليل محتوا به شيوه مقوله‌بندي استفاده شد.يافته‌ها: با تجزيه و تحليل داده‌ها مشخص شد كه عوامل مؤثر در به‌كارگيري يادگيري تركيبي در آموزش عالي شامل «يادگيرنده»، «ياددهنده»، «عوامل آموزشي»، «عوامل محيطي»، «عوامل نهادي و سازماني»، «حمايت و پشتيباني»، «قوانين و مقررات»، «تعاملات»، و «فناوري» مي‌باشد.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش مي‌توان گفت كه نظام آموزش عالي براي استفاده همزمان از فرصت‌هاي يادگيري الكترونيكي و حضوري مي بايست به اين عوامل توجه ويژه نمايد؛ چرا كه به صورت مستقيم بر به كارگيري يادگيري تركيبي تأثير مي‌ گذارد.