اثرات تركيبي پروژسترون مزمن و ورزش اجباري بر پاسخ‌هاي رفتاري درد در مدل درد نوروپاتيك فشردگي مزمن عصب در موش سفيد بزرگ آزمايشگاهي

هدف: درد نوروپاتيك نوعي درد مزمن است كه به دنبال آسيب به اعصاب مركزي و محيطي به‌وجود مي‌آيد. مطالعات گذشته بيانگر آن است كه ورزش و پروژسترون هركدام جداگانه توانسته‌اند بر بهبود درد نوروپاتي موثر باشند. در اين مطالعه اثرات تجويز توأم پروژسترون مزمن و ورزش اجباري بر پاسخ‌‌هاي رفتاري درد در مدل درد نوروپاتيك فشردگي مزمن عصب در موش سفيد بزرگ آزمايشگاهي مورد مطالعه قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه از 80 سر رت نر نژاد ويستار در 8 گروه (10=n) استفاده شد. ابتدا درد نوروپاتيك به روش CCI ايجاد شد. جهت درمان درد نوروپاتيك، تزريق پروژسترون (mg/kg6) يا حامل آن از 12 روز پس از عمل جراحي شروع شد و تا روز 26 ادامه يافت. هم‌چنين 12 روز پس از عمل جراحي ورزش شروع شده و به مدت 3 هفته تا روز 33 انجام گرديد. در روز 12 و 34 تست‌هاي رفتاري شامل آلودينياي مكانيكي و هايپرآلژزياي حرارتي انجام گرفت. يافته‌ها: يافته‌هاي اين تحقيق نشان داد كه نوروپاتي حاصل از CCI قبل از مداخله‌ي ورزش و پروژسترون در روز 12 در حيوانات گروه‌هاي آزمايش هايپرآلژزياي حرارتي و آلودينياي مكانيكي ايجاد نمود. هم‌چنين پس از تثبيت درد نوروپاتيك، مصرف هم‌زمان پروژسترون (6 ميلي‌گرم بر كيلوگرم) به مدت 14 روز و ورزش با شدت متوسط به مدت 3 هفته در گروه مربوطه مي‌توانند درد نوروپاتيك را در مقايسه با گروه CCI و هر يك از گروه‌هاي درماني مربوطه به‌طور جداگانه كاهش دهد. نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد كه پس از تثبيت درد نوروپاتيك، مصرف هم‌زمان پروژسترون مزمن و ورزش اجباري ممكن است رفتارهاي درد نوروپاتيك شامل آلودينياي مكانيكي و هايپرآلژزياي حرارتي را كاهش دهد.