رابطه سواد اطلاعاتي با بهره وري پژوهشي و نقش ميانجي خودكارآمدي پژوهشي معلمان مقطع متوسطه اول شهرستان بهشهر

فاقد عنوان لاتين

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه سواد اطلاعاتي با بهره‌ وري پژوهشي و نقش ميانجي خودكارآمدي پژوهشي در معلمان مقطع متوسطه اول شهرستان بهشهر انجام شد. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي، روش گردآوري اطلاعات ميداني و از نظر روش اجرا توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه معلمان مقطع متوسطه اول شهرستان بهشهر به تعداد 269 نفر بودند، كه با استفاده از جدول كرجسي و مورگان و روش نمونه ‌گيري تصادفي طبقه ‌اي نسبي (بر حسب جنسيت) 155 نفر به‌ عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه‌ هاي استاندارد سواد اطلاعاتي نيك پور و همكاران (1390)، خودكارآمدي پژوهشي بي اسچك و همكاران (1996) و پرسشنامه محقق ساخته بهره ‌وري پژوهشي بود. روايي اين پرسشنامه‌ ها توسط متخصصان مورد تاييد قرار گرفت، پايايي از طريق ضريب آلفاي كرونباخ (سواد اطلاعاتي برابر 0/96، بهره‌ وري پژوهشي برابر 0/89 و خودكارآمدي پژوهشي برابر 0/95 درصد) محاسبه گرديد. براي تجزيه و تحليل داده‌ ها نيز از بخش توصيفي و استنباطي با استفاده از نرم‌افزارهاي Spss و Lisrel استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين سواد اطلاعاتي با بهره‌ وري پژوهشي و نقش ميانجي خودكارآمدي پژوهشي در معلمان مقطع متوسطه اول شهرستان بهشهر رابطه وجود دارد. كه مولفه ارزيابي اطلاعات بيشترين رابطه با بهره‌ وري پژوهشي و نقش ميانجي خودكارآمدي پژوهشي دارد.