عناصر پيوست و گسست فكري سياسي گروه‌هاي افراطي ـ تكفيري با سيد قطب

امروزه پديده‌ منفور و مردود افراط و تكفير، جهان اسلام را فرا گرفته است. برخي، انديشه‌هاي سياسي سيد قطب را منشأ شكل‌گيري گروه‌هاي تكفيري در سطح جهان اسلام مي‌دانند. اين امر سبب شده است تمييز فكري ميان آنها و سيد قطب مسئله‌اي دشوار شود. در پرتو اين ابهام، تمامي گروه‌هاي اسلامي ـ سياسي معاصر، از سوي برخي به تكفير و افراط متهم مي‌شوند كه نتيجه‌ قطعي آن ابهام در تعامل، برخورد مناسب، نبود برنامه‌ مشخص در برابر هر يك، و سرانجام محروميت از همه‌ آنها در سپهر سياست خواهد بود. هدف اين نوشتار آن است تا عناصر اصلي پيوست و گسست فكري گروه‌هاي تكفيري از سيد قطب را با روش تفسيري از طريق توصيف و تحليل داده‌هاي فكري سيد قطب و گروه‌هاي تكفيري بازشناسي كند. نتيجه‌ چنين اقدامي شفاف شدن نوع و چگونگي تعامل و برخورد با آنها در عرصه‌هاي مختلف سياسي، فرهنگي، نظامي و اقتصادي خواهد بود. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد سيد قطب همواره تكفير سياسي را در جهت مقابله با استعمار غربي و مزدوران منطقه‌اي آن، وجهه‌ همت خود قرار داده بود؛ اما گروه‌هاي افراطي متأثر از او، به دلايلي از جمله تأثير‌پذيري از ابن‌تيميه و وهابيت، در اين وادي فكري رحل اقامت گزيدند و تكفير اعتقادي سياسي را پيشه‌ خود ساختند و در نتيجه‌ اين چرخش فكري، اقدامات خشونت‌آميزي را برضد مسلمانان رقم زدند.