تبيين عوامل مؤثر بر گرايش كاركنان كلانتري به دريافت رشوه (مورد مطالعه ف.ا.ا اردبيل)

زمينه و هدف: رشوه يكي از جرائم موجود در بين كاركنان پليس بوده و مبارزه با ارتشاء يكي از دغدغه‌هاي مسئولان دستگاه‌هاي صياني و نظارتي است و يكي از وظايف اصلي مديران در سطوح مختلف انتظامي به شمار مي‌آيد. براي پيشگيري و صيانت همه‌جانبه از كاركنان انتظامي ضرروت شناخت عوامل فردي، مديريتي و ساختاري مؤثر بر اين پديده مذموم به عنوان يك كارويژة اساسي بسيار مهم است. روش‌شناسي تحقيق: اين تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي- پيمايشي است. روش نمونه‌گيري در اين تحقيق، براي كفايت اعضاي نمونه در سطح اطمينان 95 درصد تعداد 254 نفر به صورت تصادفي طبقه‌اي- خوشه‌اي به عنوان نمونه آماري انتخاب گرديدند. براي گردآوري اطلاعات؛ پژوهشگر با مراجعه به پايگاه استنادي علمي، مراكز پژوهشي و دانشگاهي، كتابخانه‌ها و مطالعه‌ي كتاب، پايان‌نامه، مقالات علمي با رويكرد علمي تخصصي- ترويجي و پژوهشي اقدام به فيش‌برداري و گردآوري اطلاعات كرده است. براي گردآوري داده‌ها پس از مصاحبه با خبرگان، از پرسش‌نامه محقق‌ساخته با اعتبار و پايايي مطلوب استفاده شد. داده‌ها با بهره‌گيري از آزمون‌هاي آماري t استودنت و رتبه‌اي فريدمن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج تحقيق نشان داد؛ از بين سه ابعاد موردنظر؛ بُعد عوامل فردي با 91 درصد؛ بُعد عوامل مديريتي با 90/8 درصد و بُعد عوامل ساختاري با 89/3 درصد به ترتيب اولويت بيشترين تا كمترين بار عاملي برخوردار بوده‌‌اند. در بررسي بعدي مطالعات مشخص گرديد؛ شاخص‌هاي «ضعف باورهاي ديني و اعتقادي»، «عدم تناسب حقوق و مزاياي شغلي تعريف شده، نسبت به سختي و آسيب‌پذيري آنها» و «ضعف فرماندهان در اعمال كنترل و نظارت بر كاركنان زير‌مجموعه» به ترتيب در بُعد عوامل فردي، مديريتي و ساختاري بالاترين رتبه در گرايش كاركنان انتظامي به گرفتن رشوه به خود اختصاص داده است.