الگوي چابكي سازماني در آموزش عالي كشاورزي ايران با رويكرد گرندد تئوري

اين پژوهش كيفي با هدف طراحي الگوي چابكي سازماني در آموزش عالي كشاورزي ايران انجام شد. داده‌ها با مصاحبه نيمه ساختارمند با 20 تن از متخصصان و صاحب نظران آموزش عالي كشاورزي داراي تجربه‌ي مديريتي در سمت‌هاي ستاره‌دار دانشگاهي و به روش نمونه گيري هدفمند جمع‌آوري گرديد. به منظور طراحي مدل چابكي دانشگاهي از نظريه داده بنياده استفاده شد. مراحل استخراج تئوري و فرايند كدگذاري توسط نرم افزار MAXqda18، انجام شد. در مرحله كدگذاري باز، 1054 مفهوم و گزاره معنادار و 123 مفاهيم متناظر از آن استخراج شد. در مرحله كدگذاري محوري 22 خرده مقوله از مفاهيم متناظر بيرون كشيده شد. پس از بررسي دقيق‌تر، در كدگذاري انتخابي 6 مقوله‌ي شرايط علي، زمينه‌اي، مداخله‌گر، هسته، راهبردها و پيامدهاي چابكي سازماني در آموزش عالي كشاورزي با خرده مقولات تغييرات در انتظارات مشتريان و دولت، تغييرات فناورانه و رقابت پذيري دانشگاه‌ها(شرايط علي)، موانع درون و برون سازماني چابكي(شرايط زمينه‌اي)، ساختار منعطف، نيروي كار چابك، بهبود مستمر، فرهنگ تغيير، فناوري اطلاعات و روابط، مؤثر دانشگاه با محيط(شرايط مداخله‌گر)، هوشمندي و تسلط بر تغيير، سرعت و انعطاف پذيري در مواجهه با تغييرات، پاسخگويي، دانش بنيان و نوآور بودن دانشگاه(مقوله هسته)‌، بهره گيري از ظرفيت‌ها و پتانسيل‌هاي دانشگاه‌ها و توانمند سازي دانشگاه‌ها به منظور ارتقاي چابكي دانشگاهي(راهبرد)، توليد فارغ التحصيلان توانمند و با صلاحيت و دانش و خدمات مورد نياز جامعه(پيامد)، به دست آمد و نهايتاً مدل مفهومي پژوهش بر اساس آن استخراج ‌شد. يافته‌هاي اين پژوهش براي دست يابي به توانايي مديران براي تصميم گيري در آموزش عالي كشاورزي ضروري است.