الگوي بهبود فرهنگ يادگيري سازماني كاركنان دانشگاه علوم و فنون هوايي شهيد ستاري

زمينه و هدف: ارتقاي آمادگي دفاعي، بهبود زيرساخت نيروي انساني و توسعه فرهنگ يادگيري و نوآوري از الزامات اساسي سازمان‌هاي دفاعي است. بر اين اساس، در پژوهش حاضر الگويي جهت بهبود فرهنگ يادگيري سازماني در دانشگاه هوايي شهيد ستاري ارائه شده است. روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، نوعي پژوهش آميخته اكتشافي است. جامعه آماري تحقيق در هر دو مرحله كيفي و كمي شامل اعضاي هيئت علمي دانشگاه هوايي بود و نمونه آماري به روش نمونه‌گيري غيراحتمالي هدفمند انتخاب شدند. در مرحله كيفي از تعداد 6 نفر و در مرحله كمي از تعداد 10 نفر از خبرگان استفاده شد. جهت تحليل داده‌هاي كيفي از روش تحليل محتوا و نرم‌افزار مكس كودا و در بخش كمي نيز از روش مدل‌سازي ساختاري تفسيري استفاده شد. يافته‌ها: الگوي نهايي از هشت سطح تفكر سيستمي، محيط كاري امن، پاداش، ريسك‌پذيري و ارتباطات به عنوان عوامل تاثيرگذار و عوامل رهبري، نظام خلق و تسهيم دانش، آموزش، ترغيب همكاري و يادگيري گروهي، آينده‌گرايي، تاكيد راهبردي بر برون سازمان، اهداف مشترك، عملگرايي، اختيار عمل و ظرفيت مازاد سازماني به عنوان متغيرهاي تأثيرپذير تشكيل شده است. نتيجه‌گيري: معيار تفكر سيستمي در سطح هشتم و تاثيرگذارترين معيار و ظرفيت مازاد سازماني، ترغيب همكاري و يادگيري گروهي و نظام خلق و تسهيم دانش به عنوان تاثيرپذيرترين عوامل شناخته شدند. بر اين اساس، مديران بايد در فرايند ايجاد فرهنك يادگيري به روابط بين متغيرها توجه نمايند.