شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر تاب‌آوري زنجيره تأمين سامانه آمادوپشتيباني نيروي دريايي ارتش ج.ا.ا

بررسي تاريخ لجستيك نشان مي‌دهد كه سازمان‌دهي نيروهاي نظامي و كاربرد آن درصحنه نبرد، تابعي از پيشرفت‌هاي فناورانه بوده است. تاب‌آوري به‌عنوان يك مفهوم فناورانه بين‌رشته‌اي در زمينه‌هاي مختلف ازجمله اكولوژي، مهندسي، روانشناسي و... همواره موردتوجه بوده و پس از حملات تروريستي 11 سپتامبر نيز اهميت دوچندان يافته و با سرعت بيشتري وارد ادبيات زنجيره تأمين‌شده است. استفاده از استراتژي‌هاي تاب‌آوري در كسب مزيت رقابتي همه سازمان‌ها ازجمله سازمان‌هاي نظامي مهم بوده و تا حد زيادي عملكرد مؤثر و پايداري زنجيره‌هاي تأمين مرتبط با نداجا را تضمين مي‌نمايد. تحقيق حاضر داراي رويكرد تركيبي يا آميخته و از نوع اكتشافي بوده و ازنظر هدف نيز كاربردي مي‌باشد. در بخش كيفي تحقيق، پس از انجام مطالعات كتابخانه اي و نظرسنجي از خبرگان علمي و تجربي اين حوزه، چارچوب تاب‌آوري زنجيره تأمين در سه بعد زنجيره تأمين بالادست (تأمين‌كنندگان نداجا)، زنجيره تأمين واسط (معاونت و فرماندهي آماد و پش نداجا)، زنجيره تأمين پايين‌دست (مناطق و پايگاه‌هاي نداجا) شناسايي و در قالب يك مدل مفهومي ارائه گرديد. پس از انجام مراحل كيفي، مدل مفهومي پژوهش از طريق نرم‌افزارهاي اس.پي. اس. اس و پي.ال.اس آزموده و اولويت‌بندي مؤلفه‌ها توسط آزمون فريدمن مشخص و ضمن ارائه الگوي تاب‌آوري زنجيره تأمين سامانه آماد و پشتيباني نداجا در پايان پيشنهادهاي لازم ارائه گرديده است.