بررسي وضعيت جمعيتي مناطق مرزي ايران و اثر آن بر امنيت پايدار مطالعه موردي: استان خوزستان

يكي از مسائل مهم و اساسي در راستاي حفظ و اعتلاي امنيت در مناطق مرزي، مسئله جمعيت است. جمعيت در مناطق مرزي به‌عنوان عاملي مهم براي استمرار و پايداري امنيت محسوب مي‌شود. براي رسيدن به امنيت پايدار بايد به ساختار و بافت جمعيتي اين مناطق و تغييرات آن توجه ويژه‌اي كرد. استان خوزستان به‌عنوان يكي از مهم‌ترين استان‌هاي مرزي ايران، در دهه‌هاي گذشته دستخوش تغييرات جمعيتي زيادي شده و ازنظر جابه‌جايي جمعيت در نيم‌قرن اخير در مقايسه با ساير استان‌هاي كشور، تغييرات عمده‌اي داشته است. پژوهش با رويكرد توصيفي ـ تحليلي به بررسي و تحليل تحولات جمعيتي در استان خوزستان پرداخته و آسيب‌ها و مسائل امنيتي متأثر از اين تحولات را شناسايي كرده است. نتايج به‌دست‌آمده، بيانگر كاهش رشد جمعيت و افزايش مهاجر فرستي اين استان در دو دهه اخير بوده است. خالص مهاجرتي منفي در رشد جمعيت، درصد جمعيت فعال، ساختار سني، ميانگين سن ازدواج و بعد خانوار اين استان تأثير بسزاي داشته و به‌عنوان يك تهديد جدي براي امنيت پايدار در منطقه و كشور مطرح است. ازاين‌رو در برنامه‌ريزي‌هاي كلان ملي و منطقه‌اي توجه جدي به اين مسئله بايد در دستور كار قرار گيرد.