توصيفي رده‌شناختي از تصريف فعل در زبان لارستاني بر مبناي فرضيۀ پيوندي

هدف تحقيق حاضربررسي رده صرفي ساختمان فعل در زبان لارستاني بر اساس پارامترهاي مطرح شدۀ رده‌شناختي در فرضيۀ پيوندي است. طبق اين فرضيهانتساب يك زبان به پيوندي و يا تصريفي دو همبستگي و يا به بياني ديگر دو پيش فرض آزمودني را تلويحآ در درون خود دارد: نخست آنكه پيوندي و يا تصريفي بودن ويژگي است كه مي‌بايست در تمام سطوح و مقوله‎هاي ساخت واژي آن زبان ديده شود و مختص به يك مقوله و يا ساخت خاص نمي‌باشد؛ و ديگر آنكه پيوند و تصريف مفاهيم اوليه نيستند، بلكه هر يك متشكل از زير ويژگيهاي ديگري است كه مي‌بايست با يكديگر همبستگي داشته باشند. به منظور بررسي اين فرضيه، ابتدا اجزاي ساختمان فعل در رابطه با مفاهيمي همچون شخص، شمار، زمان، نمود، وجه، نفي ، نهي و نشانۀ مصدر در زبان لارستاني معرفيمي‌گردند و در نهايت به منظور آزمودن اعتبار فرضيۀ پيوندي، دو پيش فرض مطرح شده در اين فرضيه در سطح تصريف فعلي مورد بررسي قرار مي‌گيرد.نتايج حاصل از اين بررسي مويد فرضيۀ پيوندي در اين زبان تأييد نيست و بر اين اساس به كار گيري اصطلاحات پيوند و تصريف در توصيف نظام صرفي اين زبان راهگشا نمي‌باشد