بررسي مقايسه‌اي نجات در آيين بودا و آيين زرتشت

آيين بودا و آيين زرتشت دو سنت مهم ديني هستند كه هر كدام نظرياتي در باب وضعيت انسان در جهان مطرح نموده و راه‌هايي براي رسيدن به رستگاري ارائه كرده‌اند. در آيين بودا، منشأ رنج انسان، ميل و جهل است كه به تناسخ مي‌انجامد و نجات از گردونه‌ تناسخ و رسيدن به نيروانه، هدف اصلي محسوب مي‌شود و نيل به اين هدف در دو فرقه‌ اصلي بودايي، يعني تراواده و مهايانه، تا حدي متفاوت است. تراواده راه ارهت، و مهايانه راه بوديستوه را در پيش مي‌گيرد. در آيين زرتشت، رهايي از عواقب كارها، سخنان و انديشه‌هاي نادرست و رسيدن به بهشت اهورامزدا، اصول نظريه‌ نجات به‌شمار مي‌آيد كه اين امر از طريق ايمان به اهورا‌مزدا، پندار و گفتار و كردار نيك و توبه، با كمك امشاسپندان و منجيان تحقق مي‌يابد. اين نوشتار، آموزه‌ «نجات» از ديدگاه دو فرقه‌ بودايي تراواده و مهايانه را با آموزه‌ «نجات» در اوستا، متن مقدس آيين زرتشت، مقايسه و بررسي مي‌كند.