مقايسه اثربخشي آموزش راهبردهاي خودتنظيمي هيجاني و والدگري باركلي بر بهبود شايستگي اجتماعي، عملكرد تحصيلي و كاهش مشكلات رفتاري دانش آموزان مبتلا به ناتواني هاي يادگيري با همبودي كمبود توجه / فزون كنشي

زمينه: رفتارهاي انطباقي، عملكرد تحصيلي پايين و مشكلات رفتاري باعث بوجود آمدن مشكلاتي در زندگي كودكان و والدين آنها مي شود. مسئله اين است، اثربخشي راهبردهاي خودتنظيمي هيجاني و والدگري باركلي بر متغيرهاي مختلفي تأييد شده است، اما تأثير اين دو بر شايستگي اجتماعي، عملكرد تحصيلي و مشكلات رفتاري در دانش آموزان مبتلا به ناتواني هاي يادگيري با همبودي كمبود توجه / فزون كنشي مغفول واقع شده است. هدف: مقايسه اثربخشي آموزش راهبردهاي خودتنظيمي هيجاني و والدگري باركلي بر بهبود شايستگي اجتماعي، عملكرد تحصيلي و كاهش مشكلات رفتاري دانش آموزان مبتلا به ناتواني هاي با همبودي كمبود توجه / فزون كنشي بود روش: روش پژوهش حاضر شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان پايه هاي چهارم، پنجم و ششم مراكز دولتي ناتواني هاي يادگيري منطقه 4 آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصيلي 9998 بود. 30 نفر از دانش آموزان و 15 نفر از والدين آنها با روش نمونه گيري در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه گواه (هر گروه 15 نفر) به صورت تصادفي قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش عبارتند از: مقياس درجه بندي رفتار كودك كانزر فرم معلم (1990)، مقياسﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ زو و جي (2012)، ﻣﻘﻴﺎس ارزﻳﺎﺑﻰ اﺧﺘﻼل ﻳﺎدﮔﻴﺮي وﻳﺮاﺳﺖ دوم ﻣﻚ ﻛﺎرﻧﻰ و آرﺛﻮد (٢٠٠٧)، چك ليست رفتاري كودك آخنباخ و رسكولا (2001)، 8 جلسه 60 دقيقه اي برنامه آموزش تنظيم هيجان (آلن، 2009)، و والدگري ﺑﺎرﻛﻠﻰ (2013). تحليل داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس تك متغيري و بوسيله نرم افزار spss.24 انجام شد. يافته ها: برنامه آموزش والدگري مثبت باركلي بر شايستگي اجتماعي (0/0001 p) و مشكلات رفتاري (0/001 p) و راهبردهاي خود تنظيمي هيجان بر عملكرد تحصيلي (0/001 p) تأثير داشت. نتيجه گيري: آموزش والدگري باركلي و راهبردهاي خوتنظيمي هيجاني مي تواند، به بهبود شايستگي اجتماعي، عملكرد تحصيلي و كاهش مشكلات رفتاري كودكان داراي ناتواني هاي يادگيري همبودي كم توجهي / فزون كنشي كمك كند.