رابطه كمال گرايي معنوي / مذهبي با استحكام من و سلامت معنوي

زمينه: نظريه كمال گرايي معنوي / مذهبي (بشارت، 1396، 1397، 1398) اين نوع از كمال گرايي را يكي از تعيين كننده هاي سلامت معنوي معرفي كرده است. هدف: پژوهش حاضر دو هدف اصلي دارد: بررسي رابطه كمال گرايي معنوي / مذهبي با شاخص هاي سلامت معنوي، شامل بهزيستي مذهبي و بهزيستي وجودي؛ و بررسي رابطه كمال گرايي معنوي / مذهبي با استحكام من. روش: طرح پژوهش حاضر از نوع همبستگي و جامعه آماري شامل دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه هاي شهر تهران بود. دويست و چهل و هفت نفر (115 پسر، 132 دختر) از دانشجويان دانشگاه هاي شهر تهران در اين پژوهش شركت كردند. از شركت كنندگان خواسته شد مقياس كمال گرايي معنوي / مذهبي (SRPS)، مقياس بهزيستي معنوي (SWBS) و مقياس استحكام من (ESS)، را تكميل كنند. يافته ها: نتايج پژوهش نشان دادكه كمال گرايي معنوي / مذهبي با بهزيستي مذهبي، بهزيستي وجودي، سلامت معنوي و استحكام من رابطه مثبت معنادار دارد (001/0 p ).نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش، مي توان كمال گرايي معنوي / مذهبي را يكي از تعيين كننده هاي سلامت معنوي و سلامت شخصيت دانست. يافته هاي پژوهش، همچنين وجود بعد جديدي از كمال گرايي، يعني كمال گرايي معنوي / مذهبي، را تأييد مي كنند.