بررسي اثر سه شيوه تمريني هوازي پرشدت، هوازي با شدت متوسط و هوازي تناوبي پرشدت بر بيان ژن‌هاي PlGF و HGF موش‌هاي صحرايي

مقدمه و هدف: تمرينات ورزشي اثرات بسياري بر سلامتي افراد دارند كه يكي از اين اثرات كمك به آنژيوژنز و جلوگيري از بيماري‌ هاي قلبيعروقي است. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر سه شيوه‌ ي تمريني هوازي پر شدت (HIT)، هوازي با شدت متوسط (MIT) و هوازي تناوبي پر شدت (HIIT) بر روي بيان دو ژن HGF و PlGF كه از فاكتورهاي مهم دخيل در آنژيوژنز هستند، بود.مواد و روش ها: در اين تحقيق تعداد 32 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار با وزن ميانگين 300 گرم به طور تصادفي به چهار گروه شامل كنترل، تمرين MIT، HIT و HIIT (8=n) تقسيم شدند و در يك دوره‌ ي هشت هفته‌ اي تحت تمرينات ورزشي قرار گرفتند. 48 ساعت پس از آخرين جلسه‌ ي تمريني، نمونه‌ برداري از بافت چربي موش‌ ها انجام شد و ميزان بيان دو ژن HGF و PlGF در آن‌ ها با استفاده از روش Real time PCR تعيين گرديد. تحليل آماري داده‌ ها با نرم‌افزار SPSS و آزمون‌ هاي كروسكال واليس و هاجزهولمز انجام شد.نتايج: نتايج حاصل نشان داد كه هر سه شيوه‌ ي تمريني MIT، HIT و HIIT سبب افزايش بيان ژن‌ هاي HGF و PlGF مي‌ شوند (P 0.05) با اين حال بين سه شيوه‌ ي ورزشي مذكور تفاوت معناداري از اين جهت مشاهده نشد (P 0.05). نتيجه‌گيري: تمرينات ورزشي MIT، HIT و HIIT تغييرات مطلوبي در افزايش بيان ژن‌ هاي HGF و PlGF دارند.