حق بر سلامت از ديدگاه معاهدات بين المللي با تأكيد بر بيماري كوويد 19

زمينه و هدف: با توجه به شيوع ويروس كرونا و نوع پديدي بيماري­ ها و ساير بيماري­ هايي كه توان انتشار بين المللي دارد مخاطرات جدي براي سلامت انسان­ ها را ايجاد مي­ كند. به طوري كه امروز هيچ كشوري از آسيب به اين بيماري­ ها در امان نيست. وجود اين بحران براي كشورها مشخص مي ­كند تا اقدامات فوق­ العاده­اي را براي محافظت از سلامتي و رفاه مردم انجام دهد. اما اين اقدامات حتي در مواقع اضطراري عمومي بايد بر اساس قانون باشد. مقررات حقوق بشري و ميثاق مدني سياسي تكليف دولت‌ها را روشن كرده است كه در اين مقاله حق دسترسي مردم به مراقبت­ هاي بهداشتي و حق سلامت و همچنين اقدامات دولت در ايجاد محدوديت­ هاي اجتماعي در صورت تزاحم با مقررات حقوق بشري مورد امعان نظر قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: اين تحقيق از نوع نظري بوده روش تحقيق به صورت توصيفي تحليلي مي‌باشد و روش جمع ­آوري اطلاعات به صورت كتابخانه­ اي است و با مراجعه به اسناد، كتب و مقالات صورت گرفته است. يافته‌ها: حق بر سلامت و فرآيند تأمين آن در جامعه از مصاديق حقوق بشر است و دولت­ ها موظف به تأمين آن مطابق با استانداردهاي جهاني هستند لذا شيوع ويروس كرونا دولت ­ها را وادار به اقدامات محدوديت­ ساز نموده اما اين محدوديت بايد مطابق با قانون باشد. ملاحظات اخلاقي: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعايت اصالت متون، صداقت و امانت­داري رعايت شده است. نتيجه‌گيري: نتيجه حاصله با عنايت به مقررات بين ­الملل در زمينه حق سلامت فراهم نمودن حق سلامت كه از حقوق ذاتي بشر است و در صوت ايجاد بحران دولت براي مقابله با آن در ايجاد محدوديت اجتماعي مبسوط اليد نيست اين محدوديت­ ها بايد متناسب و محدود و بر اساس قانون باشد.

No English Abstract