امكان‌سنجي تدوين قانون در رابطه با كاهش جنين (با رويكرد فقهي و حقوقي)

زمينه و هدف: يكي از مشكلات دانش پزشكي در حوزۀ ناباروري كه به امري رايج تبديل شده، پديدۀ چندقلوزايي و تولد نوزادان معيوب است. پزشكان در كلينيك‌هاي ناباروري تلاش مي‌كنند تا از طريق كاهش جنين، اين مشكل را تا حدود زيادي تقليل دهند و به سطح قابلِ‌قبولي برسانند. از اين‌رو باتوجه ‌به اهميت و ضرورت مقولۀ كاهش جنين، هدف اصلي اين پژوهش بررسي آثار ناشي از اين پديده و لزوم آگاهي از آن‌ها است. مواد و روش‌ها: اين تحقيق از نوع نظري بوده ‌روش تحقيق به صورت توصيفي‌ـ‌تحليلي و با رويكردي فقهي‌ـ‌حقوقي است. جمع‌آوري اطلاعات به صورت كتابخانهاي و با مراجعه به اسناد، كتب و مقالات حقوقي و فقهي صورت گرفته است. يافته‌ها: يافته­هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه كاهش جنين، در صورتي كه تعداد جنين‌هاي منتقل‌شده به رحم مادر بيش از يكي باشد، گرچه در بعضي از موارد داراي توجيه اخلاقي، فقهي و قانوني است، آثار منفي انكارناپذيري بر مادر، جنين و جامعه دارد. ملاحظات اخلاقي: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعايت اصالت متون، صداقت و امانت­داري رعايت شده است. نتيجه ­گيري: نتايج پژوهش حاكي از آن است كه اتخاذ رويكردي متناسب با تحولات پزشكي در حوزۀ درمان ناباروري، در راستاي تعيين ضوابط قانوني و پزشكي از جمله محدوديت انتقال بيش از يك جنين به رحم مادر توسط پزشكان، براي جلوگيري از اقدام به كاهش جنين و آثار منفي آن، امري ضروري و نيازمند قانون­گذاري است.

No English Abstract