ضرورت پايش قوانين و مقررات اهداي عضو در نظام حقوقي ايران

زمينه و هدف: امروزه پيوند اعضا به عنوان پديده نوين در علم حقوق و پزشكي در نظام حقوقي ايران با موانع و چالش ­هاي متعددي مواجه مي­ باشد. از جمله مهمترين اين موانع قوانين و مقرراتي مي­ باشد كه به جهت گذشت زمان پاسخگوي نيازهاي روزافزون متقاضيان دريافت عضو و حمايت موثر از اهداكنندگان اعضا نبوده و روزانه شاهد فوت تعدادي از اين افراد (حداقل هفت نفر) در ليست انتطار پيوند مي­ باشيم. در اين راستا نقش مقنن ايراني در اصلاح مباني و تكميل نظام حقوقي پيوند اعضا از يك طرف و تقنين قضايي از طريق ايجاد رويه قضايي يقينا بسيار اساسي خواهد بود. هدف از نگارش اين مقاله بررسي اهميت و ضرورت بازنگري و اصلاح قوانين و مقررات موجود و نيز تبيين چالش ­ها و ضرورت­هاي نظام حقوقي پيوند اعضا در ايران بوده و تا حد امكان تلاش گرديده از طريق اصلاح مباني نظام حقوقي پيوند اعضا و تدوين قانون جامع اهداي عضو راهكارهاي مناسبي به منظور افزايش منابع تأمين اعضاي پيوندي، ارايه گردد. مواد و روش‌ها: نوشتار حاضر، با استفاده از روش كتابخانه ­اي و بهره ­گيري از كتب و مقالات علمي معتبر جهت ارائه طريق و حركت به سوي نظام مطلوب اهداي عضو به رشته تحرير درآمده است. يافته‌ها: نتايج بررسي پژوهش حاضر حكايت از آن دارد قوانين و مقررات موجود براي رفع موانع و چالش ­هاي مقوله اهدا عضو كافي نبوده و بازنگري و اصلاح قوانين و مقررات و تدوين راهكارهاي مناسب در اين زمينه مي­ تواند در ارتقاي نظام حقوقي پيوند اعضا بسيار راهگشا باشد. ملاحظات اخلاقي: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعايت اصالت متون، صداقت و امانت­داري رعايت شده است. نتيجه‌گيري: نتايج بررسي حكايت از آن دارد قوانين و مقررات موجود براي رفع موانع و چـالش­ هاي مقوله اهدا عضو كافي نبوده و بازنگري و اصلاح قوانين و مقررات و تدوين راهكارهاي مناسب در اين زمينه مي ­تواند در ارتقاي نظام حقوقي پيوند اعضا بسيار راهگشا باشد.

No English Abstract