مطالعه تطبيقي تأثير عوامل مؤثر در گردشگري بين المللي در كشورهاي توسعه يافته و درحال توسعه منتخب با تأكيد بر شاخص نهادي ICRG شاخص راهنماي بين المللي ريسك كشوري

NoTitle

در چارچوب الگوها و نظريات رشد و توسعه، توجه به رشد درون زا و توسعه پايدار جايگاهي ويژه و اهميت خاصي داشته است. طي دهه هاي اخير، صنعت گردشگري يكي از مهم ترين منابع پايدار، كارآمد و پوياي درآمد و توسعه براي كشورها شناخته مي شود. صنعت گردشگري، به ويژه در كشورهاي درحال توسعه، با توجه به جاذبه هاي خاص فرهنگي، تاريخي و طبيعي بايد بيش ازپيش مدنظر قرار گيرد و سياست گذاري متناسبي درمورد آن لحاظ شود. در اين تحقيق، با لحاظ كردن عوامل اقتصادي و نهادي (شاخص راهنماي ريسك بين المللي كشورها (ICRG)) به مقايسه تطبيقي دو گروه از كشورهاي توسعه يافته و درحال توسعه منتخب طي سال هاي2000 تا 2016 پرداخته شده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد ضريب تخمين ميزان گردشگران دوره قبل، درجه بازبودن اقتصاد، زيرساخت هاي حمل ونقل و وضعيت شاخص نهادي ICRG در هر دو گروه از كشورها تأثير مثبت و معناداري داشته است؛ البته شاخص نهاديICRG در كشورهاي درحال توسعه تأثير بيشتري را نشان داده است. همچنين ضريب تخمين شاخص توسعه انساني در كشورهاي توسعه يافته مثبت و معني دار است. ضريب تخمين سطح عمومي قيمت ها (تورم) در كشورهاي توسعه يافته، كوچك اما منفي و معني دار است، اما در كشورهاي درحال توسعه ـ با توجه به وضعيت ارزش پول ملي در مقابل ارزهاي خارجي گردشگران ـ اين ضريب بسيار كوچك، اما مثبت و معني دار است.

no abstract