سنجش بهره وري آموزش عالي

هدف از انجام اين پژوهش سنجش بهره‌وري آموزش عالي است. اين تحقيق ازنظر هدف كاربردي و از نوع توصيفي و به روش پيمايشي صورت گرفته است. جامعه آماري اين پژوهش دربرگيرنده اعضاي هيأت‌علمي و معاونت‌هاي دانشگاه‌هاي تخصصي سطح يك مي‌باشند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري احتمالي خوشه‌اي، در سه دانشگاه علامه طباطبايي (ره)، تهران و صنعتي شريف انتخاب ‌شده و 34 نفر به‌صورت تصادفي مورد بررسي قرار گرفتند. جهت جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه محقق ساخته سنجش بهره‌وري در چهار بعد كيفيت، ارزش‌افزوده، كارايي و اثربخشي استفاده گرديد. روايي و پايايي پرسشنامه و برازش ساختاري و كلي مدل، با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS مورد تأييد قرار گرفت. به‌منظور پاسخگويي به پرسش‌هاي پژوهش، از نرم‌افزار SPSS و آزمون t تك نمونه‌اي استفاده شد. نتايج حاصل نشان داد كه به‌طوركلي، ميزان بهره‌وري آموزش عالي پايين‌تر از مقدار مورد انتظار است. همچنين ابعاد بهره‌وري آموزش عالي ازجمله كيفيت، ارزش‌افزوده، كارايي و اثربخشي نيز با ميانگين مورد انتظار و مطلوب تفاوت دارند. بنابراين سنجش مداوم، علت‌يابي و برنامه‌ريزي جهت افزايش بهره‌وري آموزش عالي ضروري مي­نمايد.