پيشنهادهايي براي ضبط برخي واژگان و تركيبات در حديقه‌الحقيقه

حديقه‌الحقيقه را مي‌توان از متون ديرينه‌ي ادب فارسي به‌شمار آورد؛ به‌دليل همين قدمت، واژگان، اصطلاحات و تركيبات كهن و مهجوري در آن به‌كار رفته كه برخي از آن‌ها حتي در فرهنگ‌هاي لغت هم ثبت نشده است. افزون بر اين، به‌دليل اشتباه كاتبان و مصححان، بدخواني‌هايي در متن‌هاي كتابت‌شده يا مصحَح راه‌ يافته است كه شكل كتابتي پاره‌اي از واژگان و تركيبات آن را دگرگون كرده و آن‌ها را از اصالت خويش دور كرده است. ضرورت اين پژوهش در آن است كه واژگان و عبارت‌هاي به‌كاررفته در حديقه، جزو ميراث ارزشمند زبان و ادبيات فارسي محسوب مي‌شود و پيش‌رفتن زبان و ادبيات، فاصله‌ي اهل زبان را با آن‌ها بيشتر خواهد كرد و ممكن است كشف صورت صحيح آن‌ها با دشواري بيشتري روبه‌رو گردد. شيوه‌ي انجام كار به‌صورت توصيفي‌تحليلي و ابزار جمع‌آوري اطلاعات، منابع كتابخانه‌اي است كه در آن، از دستاورد پژوهش‌هاي ديگر محققان اين حوزه بهره برده شده است. عمده‌ترين دستاورد اين پژوهش، پيشنهادهايي براي ضبط برخي واژگان و تركيبات در اين منظومه است كه مشكل مفهومي پاره‌اي از ابيات را برطرف خواهد كرد.