روابط علّي فرآيندهاي شناختي و عاطفي تمايل به تغيير با مؤلفه‌هاي مدل تعهد ورزشي در ورزشكاران

هدف اين پژوهش تعيين روابط علّي فرآيندهاي شناختي و عاطفي تمايل به تغيير با مؤلفه هاي مدل تعهد ورزشي در ورزشكاران بود. به اين منظور، 370 ورزشكار دانشجوي رشته تربيت بدني (184 مرد و 186 زن) با روش تصادفي طبقه اي ساده از دانشگاه هاي آزاد اسلامي شهر تهران نمونه گيري شدند و پرسش‌نامه هاي پژوهش را تكميل كردند. داده ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و مدل يابي معادلات ساختاري در سطح اطمينان 95 درصد تحليل شدند. نتايج نشان داد ادراك تغيير با افزايش ايده هاي غيرمنطقي و متعاقباً افزايش هيجانات منفي، بر كاهش تمايل به تغيير اثرگذار است. همچنين، تمايل به تغيير به طور مستقيم و نيز از مسير كاهش لذت ورزشي و فرصت هاي مشاركت و نيز افزايش جايگزين هاي مشاركت اثر معناداري بر تعهد ورزشي داشتند. يافته ها با تأكيد بر ساز و كار شكل گيري تعهد ورزشي در موقعيت هاي متقتضي تغيير مورد بحث قرار مي گيرد.