بازشناسي رسم «ستي» در هند و بازتاب آن در متون ايراني

ايران و هند دو همسايۀ ديرين با خاستگاه مشترك و سابقۀ تمدني كهن هستند كه قرن ها در مجاورت هم زيسته اند و بر هم اثر گذاشته اند. اين اثرگذاري در دوره هايي پررنگ و در زمان‌هايي كم رنگ بوده، اما مي توان ادعا كرد كه هرگز بي رنگ نشده است. رسمِ‌ستي(= ساتي) كه با معيارهاي اخلاقي امروزي مغاير و با موازين اديانِ ابراهيمي و زرتشتي ناسازگار است و طبعاً براي ايرانيان پذيرفتني نيست از رسوم قديمي هندوان است كه ساليان درازي اجرا مي شده و امروزه ظاهراً متروك شده است؛ رسمي كه مربوط به تقدسِ آتش، شكوه عشق، هندوييسم و نتيجۀ مردسالاري و زن ستيزي هندي است. اين پژوهش با بررسي كتاب هاي هندي (مقدس و تاريخي) و تحقيقات مربوط به آن سرزمين و كنكاش در متون تاريخي ايران كوشيده است با بازشناسي ستي، علت و عناصر پديد آمدن يا چرايي و چگونگي اش را توضيح دهد و حضورش در ادب، شعر و منظومه هاي فارسي را بررسي و مطالعه كند.