تأثير كمينه گرايي بر روايت قفس اثر صادق چوبك

در اين مقاله، روايت «قفس»، اثر صادق چوبك، با رويكرد توصيفي ـ تحليلي بررسي و تأثير و نقش‌ ادبيات كمينه‌گرا در اين روايت تجزيه و تحليل شده است. سپس روايت مذكور با معيارهايي كه شوتز براي روايت‌هاي كمينه‌گرا تعيين كرده، تطابق داده شده است. هدف اصلي مقاله نشان دادن نقش‌هاي صوري و محتوايي كمينه‌گرايي در روايت «قفس» است. روايت «قفس» با ويژگي‌هايي همچون حجم محدود، سادگي در جملات و ضرباهنگ، تركيب جمله‌هاي كوتاه با جمله‌هاي بلند، جملات‌ ناتمام، واقع‌گرايي، پايان پيچيده، سرعت زياد روايت، كنشگران فاقد هويت و اصالت، و پي‌رنگ گسسته و ناپيوسته در زمرۀ روايت‌هاي كمينه‌گرا قرار مي‌گيرد. صادق چوبك جهت‌گيري سؤال‌برانگيز انسان در زيستن در قفس خرد خود را، به‌خوبي تبيين كرده و كوشيده است به‌ شيوه‌هاي نو و كمينه‌گرا آن را منعكس نمايد. او با به‌تصوير كشيدن انحرافات اخلاقي جامعه معاصر ايران، درپي ممانعت از تنزل هرچه بيشتر مفاهيم متعالي و انساني است. در پايان با الهام از روايت فوق، مزايا و چالش‌هاي تفكر و زندگي كمينه‌گرا بيان شده است.