ماهيت توريه و بازخواني نقش آن در جواز و عدم جواز

دروغ يكي ازآسيب‌هاي جدي در جامعه است و در متون ديني و اخلاقي، پرهيز از آن به انحاي مختلف هماره توصيه شده است. توريه عنوان يك راهكار، به‌منظور عدم استفاده از دروغ در كتاب‌هاي گوناگون فقهي و اخلاقي مورد بحث قرار گرفته است. اين پژوهش سعي دارد گسترۀ استفاده از توريه را با توجه به رعايت اصول فقهي و اخلاقي مشخص سازد. به اين منظور ابتدا ملاك صدق و كذب خبربررسي و سپس نسبت دروغ و توريهتبيين شده است تا علت جواز و عدم جواز حكم فقهادر استفاده از توريه و حدود آن مشخص شود. داده‌ها در اين پژوهش از كتاب‌هاي معتبر فقهي، منطقي و اخلاقي اخذ شده است و نتايج نشان مي‌دهد كه گسترۀ استفاده از توريه بسيار بيشتر از ضرورت در دروغگويي است و مي‌تواند راهكاري مناسب براي دروغ نگفتن باشد.