تدوين الگويي براي تربيت زيبايي شناسانه بر اساس مباني زيبايي در قرآن

هدف اصلي اين پژوهش تدوين الگويي براي تربيت زيبايي‌شناسانه بر اساس مباني زيبايي در قرآن است. مسالۀ پژوهش حاضر عدم كارايي و جذابيت كافي در فعاليت‌هاي تربيتي به ويژه در تعليم و تربيت اسلامي و ايدۀ آن در رفع اين مساله، ورود مفهوم سرشار، كارا و منحصر بفرد زيبايي در اسلام در فعاليت‌هاي حوزۀ تعليم و تربيت است. روش پژوهش حاضر، تحليل مفهومي، تحليل (شبه) استعلايي و استنتاج به‌ صورت قياس عملي بوده است. نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه مسير تربيت زيبايي‌شناسانه، از تحقق زيبايي در باور و انديشه و اميال و اراده آغاز و در عمل فرد تحقق مي‌يابد. اتقان عمل، در اين عرصه، به معناي حضور همۀ شروط زيبايي اعم از تعادل، تناسب، كارايي و هدفمندي، به عنوان اصول تربيت زيبايي‌شناسانه، در تحقق امر زيباست. در اين الگو، آنچه در نهايت، موجبات تحقق زيبايي‌هاي حقيقي را به وجود مي‌آورد، توجه به هدف غايي تربيت زيبايي‌شناسانه يعني ربوبي شدن، خداگونگي يا تشبه به زيبايي مطلق است.