شاخصه‌هاي قلم نستعليق نزد خوش‌نويسان شيراز در دورۀ قاجار

در ميان خطوط اسلامي، خط نستعليق به‌عنوان دومين قلمي كه شاكلۀ‌ آن متكي بر دور و انحنا است، از ابداعات خاص ايرانيان به‌شمار مي‌رود. در اين ميان، شيراز در دورۀ قاجار به‌‌عنوان يكي از مراكز اصلي اين خط معرفي شد؛ به‌طوري‌كه شمار قابل ملاحظه‌اي از هنرمندان خوش‌نويس شيرازي، در اين دوره، چه در شيراز و چه در پايتخت، هر يك مروج سبك و شيوه‌اي خاص در نستعليق بودند. پژوهش پيش‌رو با روشي توصيفي‌ـ ‌تحليلي به بررسي شاخصه‌هاي قلم نستعليق در شيراز عصر قاجار مي پردازد. در اين فرآيند، ضمن واكاوي نقش خوش‌نويسان شيرازي در گسترش خط نستعليق، ويژگي‌هاي شاخص قلم چهار خوش‌نويس برجستۀ شيرازي عصر قاجار يعني آقافتحعلي حجاب شيرازي، ميرزا علي‌نقي‌ شيرازي، ميرزا اسدالله شيرازي و محمدحسين شيرازي را آشكار مي‌سازد.