اثرگذاري آموزش‌هاي نوين مهندسي بر صنعت معدن در دوران قاجاريه

رغبت سران قاجاريه به مواد معدني و نيازهاي نظامي و صنعتي كشور به مواد خام معدني از يك سو و لزوم توسعۀ صنعتي كشور از سوي ديگر موجب توجه مقامات به آموزش دانشجويان در رشته‌هاي گوناگون علوم زمين (به‌ويژه مهندسي معدن) شد. استخدام كارشناسان خارجي و اعزام دانشجويان به اروپا بخشي از مشكلات تخصص و دانش فني مربوط به اين صنعت را حل كرد؛ اما اين كافي نبود. با تأسيس دارالفنون و استخدام معلمان خارجي توسط اميركبير، آموزش نوين اين رشته ارتقاي قابل‌توجهي يافت. توسعۀ صنعت و علم در مقياس جهاني، رشد ديدگاه‌هاي اقتصادي مقامات سياسي كشور، فعاليت‌هاي چارنوتا و شليمر با عنوان استادان دانشگاه و تأليف كتب آموزشي جديد موجب رشد دانش فني مهندسي معدن در ايران شد. با فارغ‌التحصيلي دانشجويان دارالفنون و بازگشت دانشجويان اعزامي به اروپا مي توان شاهد افزايش فعاليت معادن بود. اسناد تاريخي نشان مي‌دهد كه در سال‌هاي پس از گشايش دارالفنون، صنايع مختلفي در ايران شكل گرفتند. روند رو به رشد فعاليت معادن در سال‌هاي متأخر قاجاريه مي تواند نمودي از كارايي آموزش بر رشد صنعت معدن در كشور تلقي شود.