تبيين مدل بكارگيري قابليتهاي نوآوري فناورانه در حمل و نقل

درحال حاضر در بسياري از صنايع، نوآوري فناورانه به مهمترين محرك دستيابي به موفقيت رقابتي تبديل شده است. هدف از اين تحقيق، تبيين مدل بكارگيري قابليتهاي نوآوري فناورانه در حمل و نقل پايدار بوده است. روش تحقيق از نوع توصيفي و پيمايشي و جهت پاسخگويي به پرسش هاي اصلي و فرعي از معادلات ساختاري استفاده گرديد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده‌هاي گردآوري شده از طريق توزيع پرسشنامه بين 145 نفر از مديران، معاونين و كارشناسان در 43 شركت فعال در حوزه حمل و نقل كشور كه 108 نفر آنها با محقق همكاري نموده اند و با نرم‌افزار ايموس تحليل شده‌اند، نشان داده است كه قابليت هاي نوآوري فناورانه در ايجاد حمل و نقل پايدار، موثر است و فرضيه كلي تاييد و از بين فرضيه هاي موجود، 7 فرضيه تاييد ومابقي آنها رد شده است. نوآوري مقاله حاضر نيز در اين است كه براي اولين بار تاثير قابليت هاي نوآوري فناورانه در ايجاد حمل و نقل پايدار بوسيله نرم افزار ايموس در سيستم حمل و نقل كشورمورد بررسي قرار گرفته است. نتايج تحليل عاملي تأييدي نشان داد كه قابليت هاي نوآوري فناورانه در ايجاد حمل و نقل پايدار مؤثراست. شاخصهاي برازندگي نيز حاكي از تأييد مدل مي باشد. بر اساس نتايج اين پژوهش پيشنهاداتي از قبيل نظارت و كنترل سيستماتيك بر روي روندهاي توسعه تكنولوژي در سازمان در جهت بروز سازي سازمان، انتقال و به‫روزآوري دانش فني، استقرار تكنولوژيهاي جديد، همچنين تمركز بر نوآوري از طريق بهبود نوآوري‌هاي نو و فناورانه مي‌تواند همراه با جذب مشتريان بيشتر سبب توسعه‌ي مزيت‌هاي اقتصاديرقابتي و ثبات شركت و عملكرد بهتر شود، ارائه شده است