تحليل فص اسماعيلي فصوص الحكم ابن عربي درباره رضايت رب از مربوب

مسئله اين مقاله، تبيين ديدگاه ابن عربي دربارۀ رضايت ربّ از مربوب، به ويژه علل رضايت خداوند از حضرت اسماعيل (ع) است. اين پژوهش به روش توصيفي - تحليلي و با تكيه بر فصّ اسماعيلي فصوص الحكم، نگارش يافته است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه ابن عربي، صفت رضا را در حوزۀ انساني براي بعضي از افراد، جزء مقامات، و براي برخي، جزء احوال مي‌داند؛ اما صفت رضا در مورد خداوند، يك وصف الهي است و تابع صفات اوست. محور ديدگاه ابن عربي در مورد علل رضايت حق از حضرت اسماعيل (ع)، متكي بر قاعدۀ تجلّي و معرفت ربوبي است. ايشان حضرت اسماعيل (ع) را به دليل معرفت به اين موضوع، ويژگي قابليت و همچنين برخورداري از صفت صادق الوعد، مورد رضايت خداوند مي‌داند. ابن عربي، از رضايت دو طرفه بين نفس‌‌هاي مطمئنه و خداوند نيز سخن گفته است.