مقابله با گرسنگي در نظام حقوق بين الملل: از نقض حقوق بشر تا جنايت بين المللي

گرسنگي عمدي، نقض حقوق بشر و جنايت بين‌ المللي است كه مرتكبين آن طي سال هاي متمادي از بي‌ كيفر بوده‌ اند اما اخيراً جامعه بين المللي اقداماتي براي پيشگيري و مقابله با آن تمهيد كرده و ازجمله در اساسنامه رم احصا شده است گرچه مفاد اساسنامه به علت عدم شفافيت در مورد عناصر جرم و به‌ويژه عنصر معنوي و نيز محدودشدن ارتكاب آن به شرايط خاص، مورد انتقاد بوده و توسعه مفهومي آن ضروري است. مقاله حاضر اين مسئله را بررسي و تحليل مي كند كه چگونه به صورت تدريجي و ضمن ارتكاب نقض يك حق بشري مانند حق بر غذا از سوي دولت ها (با انگيزه هاي سياسي، نظامي و اقتصادي) عليه افراد انساني، جنايت بين‌ المللي يعني تحميل گرسنگي به وقوع مي‌پيوندد و اينكه ظرفيت حقوق بين‌ الملل ازجمله در نظام حقوق بين‌ الملل كيفري و نظام حقوق بين‌ الملل بشر براي پيشگيري از وقوع اين جنايت و راهكارهاي مقابله با بي ‌كيفري مرتكبين آن چيست. پاسخ به اين مسئله در تضمين مؤثر موازين حقوق‌بشري بسيار مهم و حياتي است و به‌مرور مي تواند موجب تسريع و تسهيل تعقيب كيفري بين ‌المللي نقض هاي شديد و فاحش حقوق‌بشري شود.