تأثير كيفيت زندگي كاري بر اثربخشي تيمي با نقش ميانجي خشنودي شغلي

استفاده از تيم در سازمان‌ها به منظور بهره‌مندي از هم‌افزايي موجود در كار تيمي و همچنين ايجاد ظرفيت جهت تطبيق هرچه بهتر سازمان با محيط، روندي است كه در دو دهه اخير شتاب فزاينده‌اي به خود گرفته است. با درك اين مهم اين پژوهش با هدف تاثير كيفيت زندگي بر اثربخشي تيمي با نقش ميانجي خشنودي شغلي صورت پذيرفت. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري شامل كليه معلمان شهرستان نهاوند در سال تحصيلي 96-1395 است كه از بين آنها 377 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه استاندارد كيفيت زندگي كاري، اثربخشي تيمي و خشنودي شغلي استفاده شد. داده هاي تحقيق پس از جمع آوري با استفاده از نرم افزارهاي آماري Lisrel وSPSS تحليل شدند. نتايج نشان داد كه تاثير كيفيت زندگي كاري و خشنودي شغلي بر اثربخشي تيمي مثبت و معني دار مي باشد، همچنين مشخص شد كه تاثير كيفيت زندگي كاري بر اثربخشي تيمي با نقش ميانجي خشنودي شغلي مثبت و معني دار مي باشد.