بررسي اثر روش استخراج با حلال‌هاي آب و اتانول بر ويژگي‌هاي ضد‌اكسايشي و ضدميكروبي عصاره برگ به‌ليمو

در اين مطالعه، عصاره‌هاي آبي و اتانولي برگ به‌ليمو به كمك روش ماسراسيون استخراج گرديد. محتواي فنول كل، فلاونوئيد كل، فعاليت آنتي‌اكسيداني (بر پايه مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH و ABTS و احياي آهن به روش FRAP) و ظرفيت ضدميكروبي (بر اساس روش‌هاي ديسك ديفيوژن آگار، چاهك آگار، حداقل غلظت بازدارندگي و حداقل غلظت كشندگي) عصاره‌ها در شرايط برون‌تني بررسي شد. محتواي فنول كل (به ترتيب mg GAE/g 55/72 و 32/60) و فلاونوئيد كل (به ترتيب mg QE/g 5/40 و 25/32) عصاره اتانولي بالاتر از عصاره آبي بود. نتايج فعاليت آنتي‌اكسيداني نشان داد كه عصاره اتانولي كارايي بهتري در مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH (mg/ml 4/45 در برابر mg/ml 5/52) و ABTS (mg/ml 48/41 در برابر mg/ml 65/47) و ظرفيت احياء كنندگي ( mu;mol Fe/g 1/15 در برابر mu;mol Fe/g 2/12) در مقايسه با عصاره آبي دارد. نتايج اثر ضدميكروبي بر ميكروارگانيسم‌هاي پاتوژن (اشرشيا كلي، سالمونلا تيفي، استافيلوكوكوس اورئوس، استرپتوكوكوس پيوژنز و كانديدا آلبيكنس) نشان داد كه باكتري‌هاي گرم مثبت نسبت به انواع گرم منفي در برابر عصاره برگ به‌ليمو حساس‌تر مي‌باشند و اثر عصاره اتانولي بارزتر بود. مطابق نتايج، عصاره آبي و اتانولي برگ به‌ليمو را مي‌توان بعنوان عامل نگهدارنده طبيعي و به منظور كنترل فرايند اكسيداسيون و رشد ميكروارگانيسم‌هاي پاتوژن معرفي نمود.