تأثير گرم كردن پويا و گرم كردن پويا به‌همراه PAP بر توان عضلاني و چابكي دختران واليباليست

The effect of dynamic warm-up and dynamic warm-up with PAP on muscle power and agility of girls volleyball players

هدف: از سازوكارهاي مؤثر در انجام بهتر عملكرد عضلاني در ورزشكاران، القاي ظرفيت پيش‌فعال‌سازي (PAP) در روش گرم كردن است. ازاين‌رو، پژوهش حاضر به‌منظور بررسي تأثير گرم كردن پويا و گرم كردن پويا به‌همراه PAP بر توان عضلاني و چابكي دختران واليباليست انجام گرفت. روش‌ها: در اين پژوهش 36 واليباليست دختر به روش متقاطع، دو نوع گرم كردن پويا و گرم كردن پويا به‌همراه PAP را در دو روز مختلف اجرا كردند. روش گرم كردن پويا شامل حركات كششي پويا و روش گرم كردن پويا به‌همراه PAP شامل گرم كردن با حركات كششي پويا و انجام سه حركت: اسكات، دويدن 10 متر با اتصال وزنة 5 درصد وزن بدن و پرش با حمل وزنة 5 درصد وزن بدن بود. آزمون‌هاي پرش سارجنت، بوسكو و آزمون تي، پيش و به‌ترتيب 4، 6 و9 تا 11 دقيقه بعد و در پايان 30 دقيقه پس از اتمام شيوه‌هاي تمريني از آزمودني‌ها گرفته شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با آزمون‌هاي تي مستقل، تي وابسته و مدل‌سازي خطي آميخته با ساختار كوواريانس در سطح معناداري (0/05>P) انجام گرفت. نتايج: نتايج نشان داد هيچ‌كدام از روش‌هاي گرم كردن در آزمون پرش سارجنت و بوسكو در هيچ‌يك از زمان‌هاي اندازه‌گيري تفاوت معناداري نداشت (0/05P). نتيجه‌گيري: يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد تفاوتي بين دو روش گرم كردن پويا و پويا به‌همراه PAPدر توان عضلاني و چابكي زنان واليباليست وجود ندارد.

purpose: One of the effective mechanisms for better jumping in athletes is the induction of PAP in the warm-up protocol. Therefore, the purpose of the present study was to investigate the effect of dynamic warming and dynamic warming with PAP on power of muscle and agility in girls’ volleyball player. Methods: In this study, 36 female volleyball players were selected and performed two types of dynamic warm-up and dynamic warm-up with PAP using the Counterbalance method. The dynamic protocol consisted of dynamic stretching exercises and the dynamic warm-up protocol with PAP includes warm-up with dynamic stretching plus three movements: 1- Scott, 2- 10 meter running by attaching load of 5% of body weight and 3- jumping with load of 5% body weight. Then the Sargent, Bosco jump and T tests were performed before and 4, 6,9-11, and ultimately 30 minutes after the end of protocols were completed, respectively. Data were analyzed using independent t-test, dependent t-test, and linear modeling mixed with covariance at a significant level of P<0.05. Results: The results showed that there was no significant difference between the warming protocols in the Sargent jump and the Bosco test at any of the measurement times (P<0.005). 48 hours after exercise in both warm-ups, agility was significantly improved. Also, the dynamic warm-up with PAP showed a significant effect of group at the air time (AT) standing in 30 minutes after the end of protocol (P<0.005). Conclusion: Finally, the findings of the present study show that There was no difference between dynamic and dynamic warm-up with PAP methods with PAP in power of muscle and agility in girls' volleyball player.