روش معناشناسي اخلاق از منظر آيت الله مصباح يزدي

فاقد عنوان

آيت‌الله مصباح معناشناسي مفاهيم اخلاقي را وظيفه فيلسوف مي‌داند. معناشناسي به ارتباط الفاظ و مفاهيم، كه از كاركردهاي لغت‌شناسان است، نمي‌پردازد، بلكه منظور از «معناشناسي اخلاق» بررسي و ارايه تعريفي از مفاهيم است كه براي تبيين حقيقت و تعيين قلمروي محكي مفاهيم اخلاقي به كار مي‌رود. فلاسفه اخلاق در بسياري از معاني مفاهيم اخلاقي اختلاف‌نظر دارند كه اين اختلاف ريشه در روش آنها دارد. اين تحقيق، به روش تحليلي و با استفاده از تبيين‌هاي عقلاني، به روش فهم معناي مفاهيم اخلاقي نزد آيت‌الله مصباح مي‌پردازد. روش مراجعه به مصداق، امر آمر، عرف، شهود و عقل از روش‌هاي كسب معنا براي مفاهيم اخلاقي شمرده شده است. مفاهيم اخلاقي نزد آيت‌الله مصباح، از سنخ مفاهيم فلسفي هستند. ازاين‌رو، بايد مانند مفاهيم فلسفي معناشناسي شوند. اين مفاهيم، با توجه به روش مقايسه ميان واقعيات و انتزاع معنا و ويژگي خاصي كه مناسب هدف بحث است، فهميده مي‌شوند. برخي از مزاياي اين روش معناشناسي، امكان صحت‌سنجي، انتقال به ديگران و خطاناپذيري آن است.

not abstract