استعاره مفهومي شادي در داستان هاي علي محمد افغاني و تطبيق آن در شادماني نگارهاي درباري مكتب تبريز

Conceptual metaphor of happiness in the stories of Ali Mohammad Afghani and its application in the court paintings of Tabriz school

نظريه­ ي استعاره­ ي مفهومي، برگرفته از زبان­شناسي شناختي نوعي ابزار مفهومي در جهت كشف معناي متن در حوزه عواطف و احساسات است كه در درك مفاهيم انتزاعي، نقش مهمي را ايفا مي­كند. در اين مقاله يكي از كاربردهاي استعاره مفهومي در حوزه­ ي شادي، در دو داستان «شوهر آهو خانم» و «بافته­ هاي رنج» علي محمد افغاني به روش توصيفي-تحليلي بررسي شده است. شادي از عواطف بنيادين بشر است كه در همه­ ي فرهنگ­ها وجود دارد و با بررسي استعاره ­ي مفهومي آن تفاوت و شباهت فرهنگ­ ها در اظهار آن به دست مي­آيد. پژوهش حاضر به روش توصيفي و تحليلي و با تكيه بر داده­ هاي منابع كتابخانه ­اي انجام شده است. يافته­ هاي پژوهش حاكي از اين است كه در دو اثر افغاني مجموعه 47 مورد استعاره مفهومي مربوط به شادي يافت شد، كه اغلب با استعاره­ هاي جهاني شادي كه توسط كووچش ارائه شده ـ مطابق است، براساس حوزه مبدأ 16 اسم نگاشت، با فرآيند­هاي جانورانگاري، طبيعت­ انگاري، سيال ­انگاري، جسم ­انگاري و جهتي در استعاره­ سازي دو داستان آمده است. از اقسام سه­ گانه استعاره مفهومي: 4 مورد استعاره­ ي جهتي، 19 مورد استعاره­ ي هستي­ شناختي و 24 مورد آن استعاره­ ي ساختاري است. به لحاظ مبدأ پربسامدترين حوزه آن «ماده­ ي درون ظرف» است. بررسي تطبيقي اين مقوله در نگاره­ هاي مكتب تبريز دوره صفوي حاكي از انعكاس اين موضوع در آثار برجاي مانده از اين مكتب است. اهداف پژوهش: 1.آشنايي با مفهوم شادي در داستان­هاي علي­ محمد افغاني. 2.بررسي تطبيقي عنصر شادي در داستان­هاي علي محمد افغاني با نگاره ­هاي مكتب تبريز. سؤالات پژوهش: 1.مفهوم استعاري شادي چه جايگاهي در داستان­هاي علي محمد افغاني دارد؟ در نگاره­ هاي مكتب تبريز عنصر شادي چه بازتابي دارد؟