تحليل بوم شناختي نظم و امنيت در گردشگري روستايي استان اصفهان

نظم و امنيت از پيش نيازهاي اصلي در راستاي توسعه گردشگري است. در همين زمينه تحليل بوم شناختي نظم و امنيت مي تواند يك چارچوب كلي بر اساس توانمندي ها و محدوديت هاي موجود براي برنامه ريزي گردشگري روستايي فراهم نمايد. هدف اين تحقيق، تحليل بوم شناختي نظم و امنيت در گردشگري روستايي استان اصفهان است. تحليل بوم شناختي از نظم و امنيت از بهترين روش ها و چارچوب ها براي شناخت بهتر مناطق و برنامه ريزي براي نظم و امنيت در گردشگري است؛ چرا كه بوم شناختي از تركيب عوامل طبيعي و انساني شكل مي گيرد و در صورتي كه بر اساس بوم هاي مختلف برنامه ريزي انجام گيرد، بسياري از مشكلات موجود در زمينه نظم و امنيت نيز مرتفع مي شود. اين تحقيق از نوع مطالعات كيفي و مبتني بر مصاحبه است. جامعه آماري تحقيق را كارشناسان مرتبط با حوزه گردشگري و توسعه روستايي تشكيل داده اند. حجم نمونه 15 كارشناس بوده است. روش تجزيه و تحليل داده ها مبتني بر تحليل محتوا كيفي بوده است. نتايج نشان داد كه مديريت آب، مديريت خشكسالي، توسعه جاذبه توريستي طبيعي، تقويت گردشگري كوير از مهمترين عوامل طبيعي تاثيرگذار و تنوع بخشي به اقتصاد روستاها، تثبيت جمعيت و كاهش مهاجرت، تقويت امكانات، بهبود جاده هاي دسترسي و كاهش بيكاري از مهمترين عوامل انساني تاثيرگذار در نظم و امنيت گردشگري روستايي هستند. بخش شرقي استان كه دشتي و بياباني است از نظر نظم و امنيت گردشگري روستايي با محدوديت هاي بيشتري روبه رو است. از ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ اﻟﺰاﻣﺎت ﻧﻈﻢ و اﻣﻨﯿﺖ در ﮔﺮدﺷﮕﺮي روﺳﺘﺎﯾﯽ اﺳﺘﺎن اﺻﻔﻬﺎن ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ ﺣﺬف ﻧﻘﺎط ﮐﻮر ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﯽ، ﺗﻮﺳﻌﻪ اﻧﺮژي ﻫﺎي ﭘﺎك، ﺗﻘﺴﯿﻢ اﺳﺘﺎن ﺑﻪ ﻧﻮاﺣﯽ ﮔﺮدﺷﮕﺮي، ﺗﺜﺒﯿﺖ ﺟﻤﻌﯿﺖ، ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺤﻠﯽ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ آب اﺷﺎره ﻧﻤﻮد.