تأثير سياست‌گذاري رسانه‌اي (شبكه‌هاي اجتماعي مجازي)جمهوري اسلامي ايران بر امنيت اجتماعي كاربران

زمينه و هدف: هدف اصلي اين پژوهش، بررسي تأثير سياست‌گذاري‌هاي رسانه‌اي در جمهوري اسلامي ايران (با تأكيد بر مصوبات قانوني، تصميم‌گيري‌ها، برنامه‌ريزي‌ها، اجرا و ارزيابي مصوبات) در حوزه شبكه‌هاي اجتماعي مجازي بر امنيت اجتماعي كاربران است.روش‌شناسي: روش پژوهش در اين مقاله، كمي و از نظر هدف، توصيفي تحليلي با تكنيك پيمايشي است. روش گردآوري اطلاعات، ميداني و ابزار آن پرسش‌نامه محقق‌ساخته است. جامعه آماري اين پژوهش 148 نفر از نخبه‌ها، كارشناسان، مديران و اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه علوم انتظامي امين و خارج از سازمان نيروي انتظامي بوده كه با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه‌گيري احتمالي طبقه‌اي متناسب انتخاب شدند. روايي پژوهش از طريق روش صوري و پايايي آن از طريق آزمون آلفاي كرونباخ (كه آلفاي كل برابر با 84/0 بوده) به‌دست آمد.يافته‌ها: ضرايب رگرسيون (روش تأثير همزمان) نشان داد كه متغير ارائه راه‌حل يا برنامه‌ريزي با ضريب 799/. در رتبه اول، مرحله ارزيابي با ضريب 506/. در رتبه دوم، تصميم‌گيري و قانون‌گذاري با ضريب 391/. در رتبه سوم و شناخت مسئله با ضريب 337/. در رتبه چهارم قرار دارند. نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه شاخص‌هاي سياست‌گذاري‌ها (ارائه شاخص شناخت مسئله، راه‌حل يا برنامه‌ريزي، شاخص تصميم‌گيري و قانون‌گذاري، شاخص اجرا، شاخص ارزيابي) در شبكه‌هاي اجتماعي مجازي با امنيت اجتماعي كاربر 18 تا 25 سال، رابطه معنادار و مستقيم دارد.