تأثير آموزش شفقت به خود بر نگرش به يائسگي زنان داراي علائم وازوموتور

هدف اين مطالعه، تعيين تأثير آموزش شفقت به خود بر نگرش به يائسگي در زنان يائسۀ داراي علائم وازوموتور بود. روش مطالعه، نيمه‌آزمايشي و با گروه كنترل و پيش‌آزمون – پس‌آزمون و پيگيري (1ماه بعد) بود. جامعۀ آماري، زنان 5545 سال شهر تنكابن با يائسگي طبيعي و داراي پرونده و شكايت از علائم وازوموتور در مراكز بهداشتي درماني در سال 1397 بود. نمونه‌گيري به روش دردسترس و پس از غربالگري اوليه با پرسشنامۀ سلامت عمومي گلدبرگ انجام شد. 30 مشاركت‌كننده پس از امضاي رضايتنامه، آگاهانه انتخاب و به روش تصادفي و به‌طور مساوي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. هر دو گروه، پرسشنامۀ نگرش به يائسگي نوگارتن را در سه مرحله تكميل كردند. گروه آزمايش در برنامه 8 هفته‌اي آموزش شفقت به خود و گروه كنترل در ليست انتظار قرار گرفت. داده‌ها با تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌هاي پس از مداخله، حاكي از تفاوت معني‌دار و پايداري در نگرش بين دو گروه تا مرحلۀ پيگيري بود. بدين ترتيب، آموزش شفقت به خود در بهبود نگرش زنان يائسه داراي علائم وازوموتور مؤثر است.